08 Ιούλ

Περιπέτεια στο νησί Αμίκ (και παρά πέρα )

GIORGOSΚαλοκαίρι, παιχνίδι αλλά και όμορφες ιστορίες γραμμένες από έναν συμμαθητή μας ,τον Γιώργο Τζωρμπατζάκη ,μαθητή της Ε’ τάξης του σχολείου μας. Διαβάστε τον..

Στο νησί Αμίκ ενός μακρινού πλανήτη γεννιούνται δυο δίδυμοι πρίγκιπες. Ο μπαμπάς τους ξεχωρίζει από πολύ μικρούς. Αυτοί όμως δεν θέλουν να χωρίσουν και συνεχίζουν να παίζουν. Ώσπου στα δέκα τους, ο Βασιλιάς δεν αντέχει άλλο και διώχνει τον ένα. Τα παιδιά αμέσως βρίσκουν τρόπο και συνομιλούν. Ο μπαμπάς τους το ανακαλύπτει μετά απο 10 χρόνια. Τους διώχνει απο το βασίλειο. Αμέσως κακοί παίρνουν το νησί. Οι πρίγκιπες το ελευθερώνουν. Ο μεγαλύτερος γίνεται βασιλιάς, μαθαίνει πως είχαν χάσει ένα μέρος από την μεγάλη ήπειρο. Το ανακαταλαμβάνει αλλά πεθαίνει. Ο γιός του γίνεται βασιλιάς.

Ώσπου… Τι θα συμβεί στις 15 Ιουνίου 1901 και τι ρόλο θα παίξουν στην εξέλιξη της ιστορίας 5 πήγασοι σταλμένοι από τον Θεό; Οι απαντήσεις, παρακάτω….

 

Σε ένα πλανήτη μακρινό υπήρχαν 11 βασίλεια. Όταν ενθρονιζόταν ένας βασιλιάς την επόμενη ακριβώς μέρα έπρεπε να παντρευτεί μια γυναίκα-πριγκίπισσα από τα άλλα 10 βασίλεια.

Στο νησάκι-βασίλειο Αμίκ κάποτε έγινε βασιλιάς ο Τσικ ο Γ΄ ο Ατίθασος. Την επομένη παντρεύτηκε την Λία την Ά την Έξυπνη απο το βασίλειο Χίρα. Μετά απο δύο χρόνια η Λία γέννησε δυο πολύ όμορφα μωράκια. Το πρώτο το ονόμασαν Χίροου και το δεύτερο Λόρο.

Τα χρόνια πέρασαν, τα παιδιά μεγάλωσαν. Ο Τσικ αγαπούσε πιο πολύ τον Χίροου! Από τα έξι τους ο Τσικ άρχισε να του δίνει χαρτζιλίκι. Από τα 7 του έπαιρνε ότι ήθελε. Στα 8 του πήρε τον καλύτερο δάσκαλο του βασιλείου. Στα 9 του έδινε τέλειο φαγητό. Αντίθετα στον Λόρο χαρτζιλίκι δεν έδινε, στο χώμα κοιμότανε, μόνο μπαγιάτικο ψωμί του έδινε. Παρόλα αυτά, τα παιδιά έπαιζαν μαζί συνέχεια. Την μέρα που έκλεισαν τα 10 πολύς κόσμος είχε συγκεντρωθεί για να τους δει. Δεν είδαν κανένα. Ο βασιλιάς μπήκε στο σπίτι και είδε τον Χίροου να δίνει ένα πακέτο μπισκότα στο Λόρο. Εξαγριωμένος, έδιωξε το Λόρο από το σπίτι χωρίς να τον δει κανείς. Έξω βγήκε μόνο ο Χίροου κι όταν ρώτησαν οι υπόλοιποι που είναι ο Λόρος είπε πως έφυγε. Όλοι λυπήθηκαν γιατί τον αγαπούσαν πολύ. Όμως τι μπορούσαν να κάνουν; στο νησί δεν υπήρχε ένας που θα τον πρόδιδε και έτσι ο Λόρος πήγε σε μια σπηλιά και κρύφτηκε. Αμέσως τα δύο παιδιά έσκαψαν ένα μεγάλο τούνελ που άρχιζε από τη σπηλιά και τελείωνε κάτω από το κρεβάτι του Χίροου. Από εκεί μιλούσαν, αντάλλαζαν πράγματα όπως τρόφιμα, ρούχα του Χίροου προς το Λόρο και εργαλεία, όπλα, σχέδια από το Λόρο. Έτσι πέρασαν 10 χρόνια. Σ’ αυτό το διάστημα οι εχθροί έκαναν πολλές επιθέσεις στο νησί. Ο Λόρος, μορφωμένος στη δύσκολη ζωή ήξερε τι έπρεπε να κάνει. Έτσι έδινε αμυντικά σχέδια στο Χίροου και αυτός τα δημιουργούσε. Το νησί σώζοταν συνέχεια. Όταν οι κάτοικοι ρωτούσαν το Χίροου πως τα σκέφτηκε τους είπε ότι του τα έδωσε ο Λόρος.

Όταν έκλεισαν τα 20, ο βασιλιάς, η βασίλισσα και ο Χίροου επισκέφτηκαν τη σπηλιά. Ο Χίροου δεν ήξερε τίποτα οπότε δεν είχε ενημερώσει το Λόρο. Ο βασιλιάς όταν είδε το Λόρο ζωντανό τον εξόρισε. Η Λία και ο Χίροου προσπαθούσαν να τον πείσουν να αλλάξει γνώμη. Μάταια όμως. Τότε ο Χίροου είπε πως και αυτός θα έφευγε με τον αδερφό του. Την προηγούμενη μέρα πριν φύγουνε γεννήθηκε η μικρή τους αδερφούλα. Η Λία φοβόταν πολύ κι έτσι την έδωσε στους γιους της να την προστατεύσουν. Λίγες μέρες μετά από όταν έφυγαν ο Τσικ σκότωσε τη Λία. Τα αδέρφια το έμαθαν από άνδρες του νησιού που είχαν φύγει για να τους το πουν. Αμέσως έφυγαν για την Χίρα. Όταν έμαθαν οι γονείς της Λίας πως έρχονται ο Λόρος και ο Χίροου μαζί με τη μικρή τους αδερφή, τους καλοδέχτηκαν πιστεύοντας πως φέρνουν καλά νέα. Όταν όμως έμαθαν πως πέθανε η Λία λυπήθηκαν πάρα πολύ. Έπειτα λυπήθηκαν γιατί το νησί το κατέλαβαν κακοί. Ο Χίροου και ο Λόρος είπαν τότε μαζί :” ή εμείς θα πάρουμε τη γη μας ή η γη μας εμάς!”. Συγκινημένος ο παππούς τους τους έδωσε όσο στρατό του είχε απομείνει για να ελευθερώσουν τη γη τους. Τα δύο αδέρφια ετοιμάστηκαν να φύγουν με το στρατό του παππού τους όταν ένας κάτοικος από το νησί τους είπε πως οι κακοί είχαν βάλει για άμυνα τα σχέδια του Λόρου. Τόσο περίπλοκα που ήταν δύσκολο να τα περάσει κανείς. Ο Λόρος ξέροντας τα σχέδια, θα τους οδηγούσε στο νησί χωρίς να τους καταλάβουν. Στο δρόμο για το νησί πέρασαν από το βασίλειο Τικ. Εκεί ο καλόκαρδος βασιλιάς Νόρις τους υποδέχτηκε με την κόρη του Σίμα. Τότε ο Χίροου κι ο Λόρος τους είπαν ποιοι είναι και τι θέλουν να κανουν. Ο Νόρις τους ρώτησε: ποιος είναι ο πρωτοτόκος από τους δυό σας; ο Χίροου απάντησε : “εγώ!”

Ο Νόρις τότε του λέει “Αν θες θα σου δώσω στρατό αρκεί όταν γίνεις βασιλιάς να παντρευτείς την κόρη μου τη Σίμα. Ο Χίροου δέχτηκε. Με τον στρατό που είχε, έφτασε στο νησί. Τη συνέχεια της ιστορίας θα την μάθουμε από το ημερολόγιο του Λόρου.

Τρίτη 7 Ιουνίου 1832

Αγαπητό ημερολόγιο,

σήμερα περάσαμε όλα τα σχέδια του εχθρού και βρήκαμε τα σώματα των γονιών μας. Μετά κατευθυνθήκαμε προς τα Λεμπόνια Όρη. Περνώντας από το δάσος συναντήσαμε διάφορους βοσκούς, κυνηγούς και αγρότες δικούς μας. Χάρηκαν πολύ όταν μας είδαν και υποσχέθηκαν να το πουν και σε άλλους πως φτάσαμε και όταν πάρουμε την πρώτη πόλη θα βοηθήσουν και αυτοί. Στο βουνό βρήκαμε καταφύγιο πάνω στο κάστρο του Λονγκ. Βάλαμε φρουρούς, μοιράσαμε δουλειές και ετοιμαστήκαμε για ύπνο. Εγώ με τον αδερφό μου αναλάβαμε το κυνήγι και να στήσουμε παγίδες στους εχθρούς.

Καληνύχτα αγαπημένο μου ημερολόγιο.

Τετάρτη 8 Ιουνίου 1832

Αγαπητό ημερολόγιο,

το πρωί όταν ξυπνήσαμε φάγαμε λίγο, ντυθήκαμε και ετοιμαστήκαμε να φύγουμε. Ο Χίροου ξέροντας τα μέρη καλύτερα από όλους μας, προπορεύοταν. Βαδίζοντας 3 ώρες φτάσαμε σε ένα χωριουδάκι που δε το είχε δει εχθρού μάτι λόγω της τοποθεσίας του. Οι κάτοικοι μας υποδέχτηκαν με χαρά. Όλοι μας πρόσφεραν κάτι, όπλα, σφαίρες, τρόφιμα, ρούχα και άλογα. Μερικοί άντρες ήρθαν να μας βοηθήσουν, οι υπόλοιποι περιμεναν το σύνθημα και οι σκοποί του χωριού μας πρόσφεραν τα κρεββάτια τους. Θα κοιμηθούμε εδώ, σε αυτό το τέλειο χωριουδάκι. Η επανάσταση όπου να ναι αρχίζει.

Καληνύχτα αγαπητό ημερολόγιο.

Πέμπτη 9 Ιουνίου 1832

Αγαπητό ημερολόγιο

Πάνω στα ασύγκριτα γρήγορα άλογα του χωριού περάσαμε από τα Λερμπόνια στα Αδερφικά Όρη, τα πιο ψηλά βουνά της χώρας. Από κει βλέπαμε όλο το βασίλειο. Δάκρυσα όταν είδα τη σπηλιά όπου πέρασα τη δεύτερη δεκαετία της ζωής μου. Ξαφνικά, είδαμε μια ομάδα εχθρών να μας πλησιάζει. κρυφτήκαμε πίσω από κάτι θάμνους. Πήγαμε στη σπηλιά. Μπαίνοντας συναντήσαμε κάποιους άνδρες δικούς μας που εκεί δεν τους ειχαν δει οι εχθροί. Ούτε την τρύπα που είχαμε σκάψει πριν 10 χρόνια είχαν πάρει χαμπάρι οι εχθροί. Θα μπορούμε να μπαίνουμε στο παλάτι όποτε θέλουμε! Έρχονταν αυτοί μόνο για να κρυφτούν κι όχι για να κοιμούνται κι έτσι τους έδειξα την αίθουσα που κοιμόμουνα. Το πάτωμα το είχα σκεπάσει με φυτά, που όπως τα είχα φτιάξει έμοιαζαν με στρώμα. Οι άντρες δέχτηκαν να μας βοηθήσουν. Στα πιο πολλά χωριά ήξεραν την άφιξή μας! Η επανάσταση θα αρχίσει σε λίγες μέρες. Κατάκοπος όπως είμαι, έφαγα λίγο λαγό και θα πέσω για ύπνο.

Πολύ μεγάλη καληνύχτα και όνειρα γλυκά αγαπημένο μου ημερολόγιο.

Παρασκευή 10 Ιουνίου 1832

Αγαπητό ημερολόγιο,

 

σήμερα αρχίσαμε να στέλνουμε κατασκόπους. Εγώ και ο αδερφός μου αρχίσαμε να στήνουμε παγίδες. Η επανάσταση θα αρχίσει αύριο !!! Ενημερώσαμε όλα τα χωριά, μαζεύουμε τρόφιμα, πολεμοφόδια και άντρες. Είμαστε ενθουσιασμένοι. Φτιάξαμε πάνω απο 1.000 παγίδες.

 

Καληνύχτα αγαπητό ημερολόγιο.

 

Σάββατο 11 Ιουνίου 1832

Αγαπητό ημερολόγιο,

 

ή εμεις θα πάρουμε την γη μας ή αυτή εμάς. Με αυτό το σύνθημα ξέσπασε η επανάσταση!!!   Λαέ λαέ ή τώρα ή ποτέ! Να σφάξουμε τους άπιστους! Να μην μείνει ούτε εχθρός στον καταραμένο για αυτούς τόπο. Αυτά και άλλα συνθήματα φωνάζαμε συνέχεια. Από το εκκλησάκι του προφήτη Ηλία πάνω στο βουνό ορμήσαμε προς το πρώτο χωριουδάκι που αντικρήσαμε. Χωρίς σχεδόν καθόλου δυσκολία το χωριό εκείνο έπεσε στα τέλεια χεράκια μας. Παράλληλα σε όλο το νησί όλοι ορμούσαν και σκότωναν τα καθίκια με ότι είχαν δηλαδή τσουγκράνες, σκαπέτια, μαστίγια, δρεπάνια, αυτοσχέδια όπλα ή με τα ίδια τους τα χέρια.

 

Πολύ μεγάλη καληνύχτα και πολλά όνειρα γλυκά αγαπημένο μου ημερολόγιο.

 

Κυριακή 12 Ιουνίου 1832

Αγαπητό ημερολόγιο,

 

η ανατολή μας βρήκε τρικέφατους έχοντας αντιληφθεί πως ο στρατός του βασιλείου Λαρόκ είχε εισβάλει στα ρουμικά σύνορα δηλαδή στα περίχωρα των πόλεων των ********εχθρών. Στη συνέχεια ετοιμαστήκαμε για να καταλάβουμε και άλλα χωριά. Πριν αποχωρίσουμε απο το χωριό μάθαμε πως ο Ρουμικός κόσμος άρχισε να επαναστατεί και αυτός κατά του βασιλιά του. Με πάρα πολύ θάρρος, χαρά και ενθουσιασμό μέχρι το βράδυ πήραμε δύο ακόμα χωριά.

 

Καληνύχτα αγαπητό ημερολόγιο,

Δευτέρα 13 Ιουνίου 1832

Σήμερα Αγαπητό ημερολόγιο, το χάραμα μας βρήκε χάλια επειδή μας είπαν πως το βράδυ ο στρατός του βασιλιά των *************** σκότωσε ένα μεγάλο μέρος από τους διαδηλωτές και απέτρεψε την προέλευση του στρατού του βασιλείου Λαρόκ. Όλος ο στρατός τους έρχοταν καταπάνω μας.

 

Ελπίζω να είναι καλή η νύχτα.

 

Τρίτη 14 Ιουνίου 1832

Aγαπητό ημερολόγιο,

 

ξύπνησα άκεφος. Είχα δει το χειρότερο εφιάλτη. Η επανάσταση τελείωσε και οι εχθροί μας εκτέλεσαν όλους. Αφού είχαμε ανακαταλάβει και τα 4 χωριά της περιοχής ορμήσαμε στην καλά οχυρωμένη πόλη Χικ. Θα την πολιορκούσαμε. Έτσι συμφωνήσαμε όλοι. Αύριο έχουμε τα 21α μας γενέθλια κι αποφάσισα για δώρο στο αδερφό μου να του δώσω την πόλη.

 

Καληνύχτα αγαπητό ημερολόγιο,

 

Τετάρτη 15 Ιουνίου 1832

 

τα μεσάνυχτα ξύπνησα τον αδερφό μου μ΄ ένα «χρόνια πολλά» και του έδωσα ένα κλειδί. Με αυτό ανοίγοντας μια πόρτα στα τείχη, μπήκαμε στην πόλη. Τα ξημερώματα γλεντούσαμε στην πόλη για τα 21α γενέθλια μας. Πολλά χωριά εκεί κοντά είχαν απελευθερωθεί.

 

Καληνύχτα .

Πέμπτη 16 Ιουνίου 1832

 

Αγαπητό ημερολόγιο,

 

μέχρι το βράδυ δύο ακόμα χωριά έπεσαν στα χέρια μου. Κάτι άλλο δεν έχω να σου πω, οπότε καληνύχτα.

 

Τρίτη 7 Ιουλίου 1832

 

σε είχα χάσει και γι αυτό δε σου έγραφα. Στο διάστημα αυτό πήραμε κάμποσες πόλεις και χωριά. Αύριο θα επιτεθούμε στην Κύρικ, τη δεύτερη μεγαλύτερη πόλη του νησιού.

 

Καληνύχτα.

 

Τετάρτη 8 Ιουλίου 1832

 

από πολύ νωρίς πολιορκούμε την Κύρικ. Τα απόρθητα τείχη και οι πολλοί εχθροί μας εμποδίζουν να πάρουμε την πόλη. Κάτι πρέπει να σκεφτώ για να την πάρουμε. Μέσα στην οχλοβοή αποκλείεται να συγκεντρωθώ…

 

Καληνύχτα.

 

Πέμπτη 9 Ιουλίου 1832

Αγαπητό ημερολόγιο,

 

όλη μέρα την πολιορκούμε και ακόμα να την πάρουμε, ησυχία δεν υπάρχει.

 

Καληνύχτα .

Παρασκευή 10 Ιουλίου 1832

 

Αγαπητό ημερολόγιο,

 

η πόλη συνεχίζει να πολιορκείται. Δεν μπορώ να σκεφτώ από τη φασαρία.

 

Καληνύχτα .

 

Σάββατο 11 Ιουλίου 1832

Αγαπητό ημερολόγιο,

 

το βράδυ χθες διάβαζα τον Όμηρο και μου ήρθε μια ιδέα. Με έβαλαν μέσα σε μια πέτρινη μπάλα εμενα και κάποιους άλλους τολμηρούς άνδρες και μας έστειλαν με καταπέλτες μέσα στα τείχη του εχθρού. Οι υπόλοιποι έφυγαν. Το βράδυ οι φρουροί νομίζοντας πως κέρδισαν, πήγαν να ξεκουραστούν. Εγώ με τους άλλους βγήκαμε από τη μπάλα και ανοίξαμε τις πύλες.

 

Καληνύχτα .

 

Παρασκευή 25 Ιουλίου 1832

 

Αγαπητό ημερολόγιο,

 

τόσες ημέρες δεν κάναμε τίποτα. Είμασταν όλοι πτώμα. Ίσα που προλάβαμε να ετοιμαστούμε όταν μάθαμε πως ο στρατός του εχθρού εισέβαλε στο νησί μας. Έτρεξα γρήγορα με τους υπόλοιπους και βάλαμε όσες παγίδες είχαμε. Προσπαθούσαμε να σκοτώσουμε όσους περισσότερους από αυτους μπορούσαμε χωρίς μάχη. Μέχρι να μας δουν έτοιμους παρατεταγμένους για να τους φάμε είχαν πάνω από δέκα χιλιάδες άνδρες απώλεια. Πάντως ήταν περισσότεροι ακόμα. Πριν παραταχθούν έφαγαν μια ριπή από βέλη και πέτρες. Λίγα δεύτερα αργότερα σκοτώσαμε τους άνδρες των πρώτων πέντε σειρών. Οι υπόλοιποι υποχώρησαν άτακτα. Πριν το πάρουμε χαμπάρι μας αντεπιτέθηκαν. Χάρις στις τέλειες ασπίδες που είχαμε και τον τέλειο σχηματισμό μας δεν κατάφεραν πολλά. Περάσαμε ξανά σην επίθεση. Οι δέκα χιλιάδες που ειχαν απομείνει το έσκασαν. Τους κυνηγήσαμε. Τους φτάσαμε στο πιο κοντινό χωριό και τους αποτελειώσαμε αργά το βράδυ.

 

Καληνύχτα .

Σάββατο 26 Ιουλίου 1832

Αγαπητό ημερολόγιο,

 

ανακαταλαμβάνοντας εκείνο το χωριό και κάποια γειτονικά χωριά νιώσαμε ακόμα πιο ασφαλής. Ωστόσο μάθαμε πως ένας στρατός πενήντα φορές πιο μεγάλος από τον προηγούμενο αποβιβάστηκε από το λιμάνι της πρωτεύουσας των καθικιών και σε δυο τρεις μέρες θα τους βλέπαμε στο νησί. Έπρεπε να δράσουμε πολύ γρήγορα. Αμέσως συμφωνήσαμε να επιτεθούμε στην πόλη με το παλάτι, την Χίμα. Τρέξαμε στη σπηλιά με το στρατό που είχαμε (πέντε χιλιάδες) και ένα τεράστιο πλήθος (άλλο τόσο που ζητούσε ελευθερία). Περάσαμε από την τρύπα, μπήκαμε στο παλάτι και ανεβάζοντας τη σημαία μας βγήκαμε έξω. Σκοτώναμε όποιον εχθρό   βλέπαμε εκεί, καίγαμε όλες τις εχθρικές σημαίες, και σπάζαμε τα πάντα που είχαν εκεί. Μέσα στο παλάτι βρήκα ένα κλειδί που έλεγε φυλακές. Μαζί με κάποιους άλλους τολμηρούς άνδρες κατεβήκαμε στις φυλακές, σκοτώσαμε όλους μα όλους τους φρουρούς και ελευθερώσαμε όλους τους φυλακισμένους στρατιώτες μας. Ο αρχηγός των εχθρών πήγε στην πόλη Χορ. Οι υπόλοιποι πήγαν για να τον πιάσουν. Εγώ με τους φυλακισμένους στρατιώτες και το εξαγριωμένο πλήθος μείναμε στην πόλη. Στήσαμε πολλές θαλάσσιες παγίδες για να αποτρέψουμε την απόβαση των εχθρών και όσοι από αυτούς γλιτώσαν θα φάνε ένα λουτρό από υγρό πυρ.

Η επανάσταση τελειώνει: όλα δείχνουν πως θα κερδίσουμε !!!

 

Καληνύχτα.

Τρίτη 7 Αυγούστου 1832

Αγαπητό ημερολόγιο,

 

μέσα στην ανυπομονησία μου σε είχα ξεχάσει. Μόνο την Χωρ δεν είχαν παραδώσει ακόμα σε μας οι εχθροί, αλλά θα μας πάρει πολύ καιρό για να την πάρουμε λόγω της καλά οχυρωμένης περιοχής αλλά θα την πάρουμε και αυτή. Όλος ο λαός, ο Νόρις με τη Σίμα και οι παππούδες μας παρακαλούν τον Χίροου σε όσο κομμάτι είχε να γίνει βασιλιάς, αλλά ο Χίροου έλεγε ότι δεν θα γίνει αν δεν πάρουμε όλη τη χώρα. Περνώντας τον ποταμό Χιμό με τα χίλια διαφορετικά είδη πουλιών, την πεδιάδα Κουρ που βγάζει νοστιμότατα φρούτα και ανεβαίνοντας στο βουνό Κομ είδαμε την Χωρ. Αύριο θα αρχίσουμε την επίθεση.

 

Καληνύχτα .

 

Τετάρτη 8 Αυγούστου 1832

 

Αγαπητό ημερολόγιο,

 

την πήραμε την Κορ. Η επανάσταση έληξε, νικήσαμε: ο Χίροου έγινε βασιλιάς, κι εγώ σύμβουλος.

 

Τα σημαντικά γεγονότα τελείωσαν για αυτό θα συνεχίσει ο αφηγητής. Την επομένη ο Χίροου παντρεύτηκε τη Σίμα. Από τότε όλα έγιναν ειρηνικά στο νησί αυτό, χάρη στους δίκαιους νόμους του βασιλιά Χίροου. Δύο χρόνια ακριβώς μετά την επίσημη λήξη της επανάστασης η Σίμα γέννησε δύο πολύ όμορφα μωράκια, το ένα το ονόμασαν Νόρι και το άλλο Λία. Μιας και ο Χίροου είχε πολλές δουλειές ο Λόρος ανέλαβε την εκπαίδευση των παιδιών. Κατά διαταγή του βασιλιά και σύμφωνη γνώμη του συμβούλου-δασκάλου των παιδιών τα παιδιά θα μάθαιναν ακριβώς τα ίδια πράγματα. Τα παιδιά, δηλαδή ο Νόρις και η Λια μάθαιναν αριθμητική, γραφή ιστορία, ανάγνωση, θρησκευτικά, γεωμετρία, γεωγραφία, και δίκαιη βασιλεία. Τα παιδιά μεγάλωσαν χωρίς διακρίσεις. Όλοι μάθαιναν τα ίδια. Πριν κλείσουν τα δώδεκα ο Νόρις παρακάλεσε το μπαμπά του να τον αφήσει να κοιμηθεί το βράδυ στην πολυδοξασμένη σπηλιά. Ο Χίροου συμφώνησε, αρκεί μόνο να πήγαινε μαζί του και ο Λόρος. Ο Λόρος δέχτηκε. Το βράδυ ο Νόρις με το Λόρο κοιμήθηκαν στη σπηλιά. Πριν ξυπνήσει ο Νόρις, ο Λόρος του έφτιαξε μια καινούργια τέλεια πανοπΛία και ένα πανέμορφο κολιέ από λουλούδια για τη Λία. Τα παιδιά το εκτίμησαν πάρα πολύ! Ξαφνικά ο Νόρις με τη Λία, καθώς έπαιζαν ανακάλυψαν ένα αρχαίο έγγραφο. Ο Νόρις θυμήθηκε πως είχε δει παρόμοια γράμματα στη σπηλιά! Το λέει στο Λόρο. Ο Λόρος μαζί με το Νόρι τρέχουν στη σπηλιά. Εκεί βλέπουν τα γράμματα καθώς και τη μετάφρασή τους. Το μεταφράζουν και ανακαλύπτουν πως αυτό το παλιό χαρτί με πιο παλιά γράμματα έγραφε: οι στρατιώτες του βασιλείου Χι μας πήραν το κομμάτι που είχαμε στα νότια της χώρας τους. Όλους τους δικούς μας εκεί τους σκότωσαν, στρατιώτες και αμάχους. Βρήκαν τα σχέδια για ένα υπερκαταστροφικό όπλο, το τόξο ΧΨΙ. Ένα τόξο με μεγάλη εμβέλεια και τέλειο στόχο. Μακάρι να μην είναι αλήθεια πως το ανακάλυψαν. Ο Νόρις τρέχει και το λέει στον μπαμπά του. Ο Χίροου όταν το μαθαίνει αρχίζει να ετοιμάζει στρατό για να επανακατακτήσει εκείνο το μέρος. Το στρατό το χώριζε σε : πεζικό φουλ ή βαρύ πεζικό με άριστα εκπαιδευμένους στρατιώτες, το μίνι ή ελαφρύ πεζικό με όχι τόσο καλά όπλα, το βαρύ ιππικό με γρήγορα δυνατά άλογα, προστατεύομενα με ασπίδες. Οι ιππείς του ιππικού αυτού διέθεταν μακριά ακόντια και σπαθιά, τσεκούρια στη ζώνη. Έπειτα το ελαφρύ ιππικό. Αυτό είχε πιο ελαφριά πανοπλία, πιο κοντά ακόντια και όχι πολλά σπαθιά και καθόλου τσεκούρια. Τον στόλο με δρόμωνες, εκατό κωπηλάτες και πενήντα άντρες ο καθένας, πενήντα δρόμωνες συνολικά. Το πυροβολκό με διακόσους άνδρες σε τόξα, βαλλίστρες και καταπέλτες ακολουθούσαν και τέλος το παγιδευτικό σώμα, ένα σώμα που φτάνει πρώτο στο πεδίο της μάχης και στήνει παγίδες για τους εχρθούς, συνολικά πέντε χιλιάδες άνδρες είχαν στη διάθεσή τους, χωρίς να υπολογίζουν το στρατό των Ρούμων. Αυτοί αποφάσισαν να κατακτήσουν όλη τη χώρα τους. Αυτό τους διευκόλυνε πάρα μα πάρα πολύ. Πριν φύγουν τελείωσε το 1848. την πρωτοχρονία άνοιξαν τα πανιά, και αφού καλοέφαγαν σήκωσαν την άγκυρα και έφυγαν. Μετά από είκοσι μέρες βαρετού ταξιδιού έφτασαν. Λάθος δέκα μέρες ήταν βαρετές, οι υπόλοιπες ήταν διασκεδαστικές. Με τραγούδια, χορούς ανέκδοτα και ιστορίες πέρασαν οι πρώτες δέκα μέρες. Τις υπόλοιπες δέκα, όλο μέσα σε σχέδια, στρατηγικές και βυθίσεις εχθρικών καραβιών ήταν. Λίγα μίλια μακριά από το μέρος που θα αποβιβάζονταν είχε σταθμεύσει ένας μεγάλος στόλος μονόξυλων των εχθρών. Ο Λόρος και ο Νόρις ανέβηκαν στο παρατηρητήριο. Κάποια στιγμή

 

-Λόρο, γιατί τα πλοία έχουν αυτή την εξοχή στην πλώρη;

 

-Για να βυθίζουν τα εχθρικά πλοία Νόρι.

 

-Και πως τα βυθίζει;

 

-Τα πλοία μας επιτίθενται με αυτό από τα πλάγια στα εχθρικά κι έτσι όπως τα χτυπάμε από τα πλάγια δημουργείται βαθούλωμα και βουλιάζουν.

 

-Και τι είναι αυτό το πράγμα εδώ πάνω;

 

-Είναι ένα όπλο που ονομάζεται υγρό πυρ και το εκτοξεύουμε στους εχθρούς μας. Έτσι βυθίζουμε ακόμα πιο εύκολα τα καράβια τους.

 

-Και με το νερό δε σβήνει;

 

-Όχι.

 

Η ναυμαχία αρχίζει, ο Λόρος και ο Νόρις πετάνε το υγρό πυρ από το παρατηρητήριο. Τα βουλιάγματα και οι επιθέσεις από κοντά διαδέχονται η μία την άλλη. Μέχρι το δειλινό, ο Χίροου και ο στρατός του είχε φάει όλα τα πλοία των εχθρών. Η συνέχεια από το ημερολόγιο του Νόρι αυτή τη φορά:

 

Κυριακή 20 Ιανουαρίου 1849

 

Αγαπητό ημερολόγιο,

 

από το πρωί μέχρι το δειλινό, με το Λόρο είμασταν στο παρατηρητήριο και εκτοξεύαμε υγρό πυρ. Στο πι και φι βούλιαζαν τα πλοία των εχθρών. Ο μπαμπάς ήταν κάτω και έλεγχε τη ναυμαχία. Με το υγρό πυρ πως να χάσει κανείς, ε ημερολόγιο μου; σε λατρεύω!

 

Καληνύχτα αγαπητό ημερολόγιο.

Δευτέρα 21 Ιανουαρίου 1849

Αγαπητό ημερολόγιο,

 

πήραμε το πιο κοντινό κάστρο στην περιοχή για να το χρησιμοποιήσουμε για εξορμήσεις. Βολευτήκαμε σε εκείνο το καλά προστατεύομενο κάστρο και αρχίσαμε να σχεδιάζουμε τι θα κάνουμε. Στείλαμε κατασκόπους. Από αυτούς μάθαμε πως ο υπόλοιπος στόλος των εχθρών και ένα μέρος από τον στρατό τους ερχόταν καταπάνω μας. Ο Λόρος μου έδειξε πως να στήνω παγίδες στην στεριά και στην θάλασσα και είναι πάρα μα πάρα πολύ διασκεδαστικό. Ανυπομονώ να δω εχθρούς πληγωμένους ή και σκοτωμένους από τις πάρα πολλές παγίδες που έστησα μαζί με τον θείο Λόρο! Από λακούβες καλυμένες με φύλλα και πτυσόμενους κορμούς έως ελατήρια και τεχνητούς υδροστρόβιλους.

 

Καληνύχτα αγαπητό ημερολόγιο.

 

Τρίτη 22 Ιανουαρίου 1849

 

Αγαπητό ημερολόγιο,

 

σήμερα μου ήρθε μια καταπληκτική ιδέα…

Αν τοποθετήσουμε ενα κομμάτι ξύλου από γράκι ένα δέντρο με ξύλο που καίγεται δύσκολα ακόμα ειδικά στο υγρό πυρ στην εξοχή. Ο θείος ενθουσιαστηκε και το είπε στον μπαμπά. Και αυτός συμφώνησε. Αυριό θα διαλύσουμε κα τον υπόλοιπο στόλο των εχθρών.

 

Καληνύχτα αγαπημένο μου ημερολόγιο και όνειρα πάρα πολύ γλυκά.

 

Τετάρτη 23 Ιανουαρίου 1849

 

Αγαπητό ημερολόγιο,

 

Πρωί πρωί ξεκίνησε η ναυμαχία. Χάρη στις παγίδες της προηγούμενης μέρας κερίσαμε μια υπεροχή. Όταν έδυσε ο ήλιος δεν καταλάβαμε τίποτα λόγο των φωτιών που έκαναν την νύχτα μέρα. Αργά το βράδυ ήταν λες και οι δρόμωνες παρέλαζαν βουλιάζοντας τα μονόξυλα των εχθρών που είχαν απομείνει.

 

Καληνύχτα αγαπητό ημερολόγιο.

Δευτέρα 11 Φεβρουαρίου 1849

 

Αγαπητό ημερολόγιο,

 

σε είχα χάσει τόσες μέρες. Στο διάστημα αυτό, που σε είχα χάσει, λεηλατήσαμε και πήραμε όλες τις παραθαλλάσιες περιοχές και τώρα ορμάμε προς την πρώτη ηπειρώτικη πόλη!

 

Καληνύχτα αγαπητό ημερολόγιο.

 

Τρίτη 12 Φεβρουαρίου 1849

Αγαπητό ημερολόγιο,

 

Πριν από πολύ λίγο πήραμε την πρώτη μη παραθαλάσσια πόλη και πηγαίνουμε προς την επόμενη.

 

Καληνύχτα αγαπητό ημερολόγιο.

 

Τετάρτη 20 Φεβρουαρίου 1849

Αγαπητό ημερολόγιο,

 

μέχρι τώρα καταλάβαμε όλες τις πόλεις και τα χωριά του εχθρού εκτός από δύο πόλεις. Σήμερα ο μπαμπάς μου μάλωσε με τον θείο (για πρώτη φορά) γιατι ο μπαμπάκος μου ήθελε να επιτεθούμε στην μεγάλη πόλη την πιο δυνατή που την έλεγαν Διέλα και ο θείος στην Κλόμι την άλλη που μας έχει μείνει. Μπαμπάς και θείος χωρίστηκαν, εγώ πήγα με το θείο φυσικά. Ο θείος μου, μαθημένος στη δύσκολη ζωή ήξερε τι έπρεπε να κάνουμε, ποιο ήταν το πιο ασφαλές. Για αυτό εγώ και οι μισοί περίπου στρατιώτες τον ακολουθήσαμε.

 

Καληνύχτα αγαπητό ημερολόγιο.

 

Πέμπτη 21 Φεβρουαρίου 1849

Αγαπητό ημερολόγιο,

 

μέχρι αργά το βράδυ, χθες, ο Λόρος κατέστρωνε σχέδια, και όταν ξυπνήσαμε μας τα έδειξε για το πως να πάρουμε την Κλόμι. Πριν από μια ώρα δηλαδή στις δέκα το βράδυ, η πόλη ήταν δική μας. Όμως ο μπαμπάς πέθανε πολιορκώντας τη Διέλα. Θα γινόμουν βασιλιάς…

 

Καληνύχτα αγαπητό ημερολόγιο.

 

τα σημαντικά ξανατελείωσαν. Αργότερα σε ένα διάλογο ανάμεσα στο Λόρο και στο Νόρι:

 

  • Νόρις: Τι ωραία, θα γίνω βασιλιάς!
  • Λόρος: Δυστυχώς, όχι, οι νόμοι δεν σε αφήνουν!
  • Γιατί;
  • Επειδή δεν μπορεί να είναι βασιλιάς ένας ανήλικος.
  • Και τώρα τι θα γίνει;
  • Θα βασιλεύω μαζί σου μέχρι να κλείσεις τα είκοσι, μετά θα σου αφήσω το θρόνο.
  • Πιος είναι αυτός ο νόμος;
  • Νόμος 53/σελίδα 117/παράγραφος 2/σειρά 3η
  • Για να δω…

Μετά από λίγη ώρα:

  • Είχες δίκιο.
  • Στό λεγα;

 

Όλος ο στρατός ετοιμάστηκε για να πάρει τη μεγάλη πόλη. Ωστόσο βρήκαν το μυστικό για το ΧΨΙ. Οι εχθροί δεν το ήξεραν για αυτό σίγουρα θα τους διαλούσαν. Οι άντρες έφυγαν για την Διέλα που χωρίς καθόλου δυσκοΛία, χάρις στο ΧΨΙ την πήραν. Όσοι είχαν απομείνει γύρισαν στο νησί μετά από 30 μέρες βαρετές και διασκεδαστικές και λυπητερές. Καθώς είδαν το νησί, οι ναύτες έκαναν ένα τρελό πάρτυ. Χορούς, τραγούδια, αστείες ιστορίες, μέχρι να φτάσουν στο νησί. Αλλά με το που έφτασαν όλα τελείωσαν. Από την επόμενη μέρα, ο Νόρις και ο Λόρος εφτιαξαν δικαιότερους νόμους. Πιο συγκεκριμένα:

 

  • Με το νόμο 79/σελίδα165/παράγραφος1/σειρά 3. Θα πληρώσουν οι βασιλιάδες για δασκάλους που θα μάθαιναν γράμματα, αριθμητική και ανάγνωση στις φτωχογειτονιές του νησιού.
  • με τον νόμο 87/ σελίδα 195/ παράγραφος 4/ σειρά 5 .

Αν ένας άνδρας ή γυναίκα αποδειχτεί πως δε μπορεί να πληρώσει κάποιον φόρο έχει το δικαίωμα να τον πληρώσει μέσα σε δύο χρόνια, αλλιώς πρέπει να τον εξαργυρώσει +10%

  • με τον νόμο 87/ σελίδα 194/ παράγραφος 5/ σειρά 1. Απαγορεύεται ένας φτωχός να γίνεται δούλος ενός πλουσίου εξαιτίας των χρεών του.
  • Με τον νόμο 61/ σελίδα 102/ παράγραφος 2/ σειρά 3. Τα σκλαβοπάζαρα απαγορεύοταν στο νησί.

 

Αυτούς κι άλλους νόμους έφτιαξαν και έκαναν τη ζωή στο νησί δικαιότερη και πιο διασκεδαστική.

 

Τα γράμματα κι οι τέχνες άνθησαν. Ειρηνικά πέρασαν ώς το 1901 που ο Λόρος αισθάνθηκε το τέλος του και κάλεσε στο δωμάτιο του τον Νόρι.

 

  • Τι θές; τον ρώτησε ο Νόρις.
  • Αγαπητέ μου ανιψιέ, άρχισε ο Λόρος, αισθάνομαι πως ο θάνατος είναι κοντά μου για αυτό θα σου πω κάτι που δεν σου έχω ξαναπεί.
  • Τι;
  • Είναι μια τεράστια δύναμη που υπάρχει σε ένα μακρινό πλανήτη που ονομάζεται Γη.
  • Και πως λέγεται αυτός ο πλανήτης ;
  • Ο πλανήτης λέγεται Γη !
  • Άααααααααααα και πως λέγεται αυτή η δύναμη;
  • Δημοκρατία!
  • Δημοκρατία;
  • Ναι ο κάθε πολίτης έχει δικαίωμα να εκλέγει αρχηγό.
  • Μόνο αυτά;
  • Να διάβασε αυτό το χαρτί και θα καταλάβεις.

 

Αφού διάβασε ο Νόρις το κείμενο, ενθουσιάστηκε. Αποφάσισε να την εφαρμόσει και έτσι το είπε στον λαό και του εξήγησε τι είναι η δημοκρατία. Ο λαός δεν ήξερε αν ήταν σωστό. Παρόλα τα επιχειρήματα του Νόρι ο λαός παρέμεινε δύσπιστος. Τότε ο Νόρις ζήτησε βοήθεια από τον Λόρο. Ο τελευταίος ξέροντας πως δεν μπορούσε να ξεπεράσει σε επιχειρήματα τον ανιψιό του ζήτησε βοήθεια από τον θεό. Ο θεός τον βοήθησε στέλνοντάς του 5 πήγασους και έναν δράκο. Ο κάθε πήγασος αντιπροσώπευε μία εξουσία. Ο πρώτος την βασιλεία. Ο δεύτερος την αριστοκρατία. Ο τρίτος την ολιγαρχία. Ο τέταρτος την τυραννία και ο πέμπτος την Δημοκρατία. Και οι 5 προσπαθούσαν να σκοτώσουν τον δράκο. Τον δράκο μπορούσε να τον σκοτώσει μόνο ο πήγασος που ήταν πιο σωστός για τον λαό. Ο πρώτος πήγασος δεν μπόρεσε και πέθανε. Ο δεύτερος το ίδιο ο τρίτος κάτι πήγε να κάνει αλλά πέθανε κι αυτός. Ο τέταρτος ούτε σε απόσταση 10 μέτρων δεν μπόρεσε να κάνει ο πέμπτος όμως τον νίκησε. Όλοι πείστηκαν !

Εκείνη την μέρα ήταν 15 Ιουνίου 1901 και ο Λόρος εκλεισε τα 90. Ο Λόρος κουρασμένος καθώς ήταν κοιμήθηκε… παντοτινά.

 

Ο λαός τον θρήνησε 50 μέρες κι όταν τελείωσε ο θρήνος έγιναν εκλογές.

 

 

 

Τέλος